Απ’ την πρώτη μας στιγμή στη Λέρο, θέλαμε να πάμε στην Κιουρά (παραφθορά της Κυράς).
Η ιστορία της μας είχε ήδη συναρπάσει.
Απέμενε να τη δούμε από κοντά και να νιώσουμε όσα γέννησαν τον μύθο της:
Η Κιουρά, το εκκλησάκι των Εξόριστων.
Επισήμως είναι ο ναός της Αγίας Ματρώνας, ένα ερημικό ξωκλήσι στον κόλπο του Παρθενίου.
Εκεί, όμως, άρχισαν με τον καιρό να περνούν τις ώρες τους κάποιοι εξόριστοι της Χούντας από το κοντινό στρατόπεδο. Βρισκόμαστε πίσω στο 1968.
Κι οι ίδιοι οι πολιτικοί κρατούμενοι αρχίζουν ν’ αγιογραφούν την εκκλησία.
Μέσα σε δύο χρόνια, τρεις αιχμάλωτοι ζωντανεύουν τοιχογραφίες, που όμοιες τους δεν έχει ξαναδεί η ορθόδοξη αγιογραφία.
Οι μορφές είναι διαφορετικές. Ξεφεύγουν τελείως από την αισθητική της παράδοσης.
Είναι τα ίδια τα συναισθήματα των κρατουμένων.
Η ψυχή τους. Το μαρτύριο τους.
Οι ελπίδες τους.
Μέχρι κι ο Χριστός, στα μάτια κάποιων, μοιάζει θυμωμένος.
Κι πιάνεται η ψυχή σου. Και δεν ξέρεις τι νιώθεις. Αλλά νιώθεις.
Αντώνης Καραγιάννης, Τάκης Τζανετέας και Κυριάκος Τσακίρης, τα ονόματα των ανθρώπων που υπέγραψαν τη πιο ιδιαίτερη εικαστικά και πιο ανθρώπινα πονεμένη αγιογράφηση εκκλησιάς στη χώρα μας.
Ένα μνημείο διαφορετικό.
Όταν οι Άγιοι κατέβηκαν ξανά στη Γη και ντύθηκαν με σάρκα, πόνο και καημό.
P.S. Οι μορφές στις τοιχογραφίες είναι υπαρκτών προσώπων του νησιού. Οι εξόριστοι, με όλο το θάρρος και την οικειότητα που απέκτησαν με τον καιρό, ζήτησαν από ανθρώπους της Λέρου, γυναίκες και παιδιά, ακόμα και χωροφύλακες να ποζάρουν για αυτό το μοναδικό μνημείο.
Αγία Ματρώνα-Κιουρά
Αγ. Μαρίνα 854 00
