Οι τουρίστες συνήθως επιλέγουν την Αράχωβα, τους Δελφούς ή το Γαλαξίδι.
Αν τύχει όμως να βρεθείς στην πρωτεύουσα της Φωκίδας, θα νιώσεις αμέσως, γιατί είναι η αγαπημένη των «ψαγμένων» ταξιδιωτών.
Της έχω κι εγώ μια αδυναμία της Άμφισσας (εδώ κάποτε γύρισα το πρώτο ντοκιμαντέρ μου – οκ, δε σε νοιάζει αυτό, το ξέρω- αλλά πάντοτε συνδέεις έναν τόπο με καλές αναμνήσεις).
Κούκλα η Άμφισσα! 
Ανθισμένες Αμυγδαλιές, Πεινασμένες Σοφούλες.
Εδώ γύρισε το ‘76 και εμβληματική σκηνή από τον περίφημο «Θίασο», μια από τις κορυφαίες ταινίες ever, ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος.
Μέσα σ’ αυτό το καφενείο – κόσμημα!
To Μεγάλο Καφενείο- στο κέντρο της πόλης, στην Πλατεία Κεχαγιά- είναι ένα από ωραιότερα που θα συναντήσεις ποτέ στη ζωή σου.
Οι τεράστιες τζαμόπορτες και το σκηνικό μιας άλλης εποχής.
Και φυσικά, η μεγάλη θεατρική σκηνή μέσα στο καφενείο.
Εκεί έπαιζαν τα μπουλούκια, οι θίασοι, οι σπουδαίοι ηθοποιοί (όπως ο Αυλωνίτης κι ο Φωτόπουλος).
Πίνεις τον καφέ σου και νιώθεις πως συμμετέχεις κι εσύ σε κινηματογραφική σεκάνς.
Η Άμφισσα είναι μικρή πόλη.
Περπατιέται. Άνετα.
Κι απ’ τα νεοκλασσικά, τις πλατείες και τα κεραμιδοσκέπαστα σπίτια, ανεβαίνεις προς το Κάστρο και βλέπεις την πόλη από ψηλά.
Ένα δεκάλεπτο περπάτημα για όλη την παρέα.
Και φτάνουμε στο Κάστρο των Σαλώνων!
(ναι, τα Σάλωνα είναι η Άμφισσα – «στα Σάλωνα σφάζουν αρνιά» κτλ κτλ)
Ωραία πόδια, Σοφία... (τι σου κάνει ο ευρυγώνιος φακός, ε...)
α, τελικά είναι ωραία τα πόδια - και χωρίς ευρυγώνιο φακό, πάσο.
Κι από το Κάστρο στρίβεις αριστερά και σε 5 λεπτά βρίσκεσαι στη Χάρμαινα!
Η Χάρμαινα είναι η φημισμένη παραδοσιακή συνοικία της Άμφισσας, εδώ βρίσκονταν τα ταμπακαριά, τα περίφημα βυρσοδεψία της πόλης.
Περπατάς στα σοκάκια της Χάρμαινας, ανάμεσα στα παλιά εργαστήρια επεξεργασίας των δερμάτων και νιώθεις ξανά πως παίζεις σε ταινία, όλη η ατμόσφαιρα παραπέμπει σε κινηματογραφικό σκηνικό.
Ναι, περπατήσαμε αρκετά και τώρα πρέπει να κρατήσουμε τις ισορροπίες του σύμπαντος: Μαμ! Φαί! Food Attack, πως το λένε…
Κατηφορίζουμε κι άλλο και πάμε για φαγητό σε εκπληκτικό – και ιστορικό- στέκι του 1924!
P.S. Την ομορφιά της Άμφισσας την αντιλαμβάνεσαι ήδη καθώς αγναντεύεις τον απέραντο ελαιώνα της από ψηλά, από τους Δελφούς.
