*προτεινόμενη μουσική για την ανάγνωση της ιστορίας: Who Wants To Live Forever | Queen
«Θέλω να κάνω τον γύρο του κόσμου», είπε με χαρούμενη φωνή.
Το να κάνεις τον γύρο του κόσμου είναι ένα πολύ δύσκολο εγχείρημα. Τεράστιες αποστάσεις, χιλιάδες χιλιόμετρα, αμέτρητα εμπόδια, ωκεανοί, οροσειρές, έρημοι και ζούγκλες, κίνδυνοι και καιρικά φαινόμενα, εμπόλεμες ζώνες, αστάθμητοι παράγοντες και ότι άλλο μπορεί να βάλει ο νους.
Ελάχιστοι τα έχουν καταφέρει.
Τα πράγματα μοιάζουν ακόμα πιο δύσκολα , ειδικά όταν είσαι ένα… σαλιγκάρι.
Σαλιγκάρι; Ναι Σαλιγκάρι!
«Τι παράλογα πράγματα είναι αυτά που λες;»
«Γιατί παράλογα; Θέλω να κάνω τον γύρο του κόσμου!»
«Και γιατί να κάνεις τον γύρο του κόσμου;»
«Γιατί είναι τ’ όνειρό μου!»
«Και τι θα κερδίσεις από αυτό;»
«Τίποτα!»
«Τίποτα;»
«Τίποτα!»
Κι αυτό το «τίποτα» έκανε τ’ όνειρο ακόμα πιο ωραίο.
Τ’ άλλα σαλιγκάρια – όσα ενδιαφέρθηκαν τελοσπάντων, γιατί είναι και πολυάσχολα- προσπάθησαν να το συνετίσουν.
« Λογικέψου!»
«Τι θα πει αυτό;»
«Θα πει… θα πει… κάνε λογικές σκέψεις;»
«Όπως;»
«Όπως… το ότι ένα σαλιγκάρι δε μπορεί να κάνει τον γύρο του κόσμου!»
«Ποιος το είπε αυτό;»
«Το είπαν… όλα τ’ άλλα σαλιγκάρια…»
«Δηλαδή όλα εκείνα που δεν έχουν κάνει ποτέ τον γύρο του κόσμου…;»
«…ναι…»
«Και μιλούν εκ πείρας…;»
«Ακριβώς…»
«Ακριβώς!»
Το σαλιγκάρι ήταν έτοιμο για το ταξίδι του.
« Κάνε την τρέλα σου , εντάξει… Αλλά δε θα τα καταφέρεις να πας μακριά… Δε μπορείς να πας μακριά! Εδώ είναι το σπίτι σου!»
«Αφού το κουβαλάω το σπίτι μου, κοίτα! Το κουβαλάμε το σπίτι μας! Όπου κι αν βρίσκομαι θα είναι το σπίτι μου!»
Κάποιοι ένιωσαν οίκτο για το σαλιγκάρι. Το καημένο… θα έχει κακό τέλος. Ούτε τ’ όνειρό του μπορεί να κάνει πραγματικότητα, ούτε να ξεφύγει από τη μοίρα των σαλιγκαριών. Ή θα ξεραθεί σε κάποια γωνιά , με το που θα αρχίσει η ζέστη ή θα βρεθεί κάποιο άλλο πλάσμα να το τσαλαπατήσει- ένα απλό κλατς είναι και φεύγει η ζωή των σαλιγκαριών- ή και να το φάει.
« Θέλεις , λοιπόν, να κάνεις τον γύρο του κόσμου;»
«Ναι!»
« Για να κάνεις τον γύρο του κόσμου, πρέπει να έχεις υπερφυσικές δυνάμεις, να υπερνικήσεις τους ίδιους τους νόμους και τους κανόνες, την ίδια τη ζωή. Για να καταφέρει ένα σαλιγκάρι να κάνει τον γύρο του κόσμου ,πρέπει να είναι ένα Ξεχωριστό Σαλιγκάρι. Πρέπει να είναι το Εκλεκτό Σαλιγκάρι. Είσαι κάτι τέτοιο εσύ; Είσαι το Εκλεκτό Σαλιγκάρι;»
«Όχι.»
«Τι είσαι;»
«Είμαι ένα κανονικό σαλιγκάρι, όπως όλα τ’ άλλα σαλιγκάρια.»
«Και τότε;»
«Ακριβώς αυτό. Είμαι ένα κανονικό σαλιγκάρι.»
Κι έτσι το σαλιγκάρι ξεκίνησε το ταξίδι του.
Μη ρωτάτε να σας πω πολλά περισσότερα για το ταξίδι αυτό, γιατί ακόμα συνεχίζεται.
Ένας πελαργός που κρατούσε στο ράμφος του έναν άνθρωπο, βοήθησε το σαλιγκάρι. Και μετά ένας σκύλος που γάβγιζε πολύ και μια γάτα που ήξερε όλα τα κατατόπια των κήπων. Το σαλιγκάρι ταξίδεψε μέσα απ’ το ωραιότερο τραγούδι που γράφτηκε ποτέ σ’ ένα πιάνο, έγινε αεράκι που χάιδεψε τα πράσινα φύλλα μιας λεμονιάς, έγινε δάκρυα σε μια λίμνη και μετά εξατμίστηκε από τον καλοκαιρινό ήλιο κι ένα λευκό πουλί που πετούσε ελεύθερο στους ουρανούς το βοήθησε να περάσει τον ωκεανό. Βρέθηκε πάνω σ’ ένα μπορντό ποδήλατο που τ’ οδηγούσε ένα παιδί και μετά μαζί με πολλά χαμόγελα μέσα σε μια μεγάλη καφετιά τσάντα.
Κι αυτή την στιγμή… τώρα που μιλάμε… το σαλιγκάρι βρίσκεται κάπου στην Αφρική.
Ένα μικρό κορίτσι του μιλά και του εξηγεί ποιο μονοπάτι ν’ ακολουθήσει. Και με απαλές αέρινες κινήσεις μόλις το άφησε δίπλα από ένα πηγάδι για να συνεχίσει το ταξίδι του.
Γι’ αυτό λοιπόν, αν ποτέ στη ζωή σας συναντήσετε ξανά ένα σαλιγκάρι, να έχετε το νου σας γιατί μπορεί να ζητήσει τη βοήθειά σας.
Αλλά κι αν δε την ζητήσει, σας παρακαλώ μη το βγάλετε από το δρόμο του.
Γιατί μπορεί να είναι ένα σαλιγκάρι που κάνει το γύρο του κόσμου.
