Φυσικά κι έχεις ακούσει για “To Μπαλκόνι του Πηλίου”, για “ένα από τα πιο γραφικά χωριά της Ελλάδας” κι άλλα τέτοια, σχεδόν κλισαρισμένα, που κοσμούν τίτλους ταξιδιωτικών περιγραφών…
Ε, μεταξύ μας… (επειδή και τα κλισέ κρύβουν αλήθειες) ισχύουν όλα – και με το παραπάνω. Ό,τι και να πεις για τη Μακρινίτσα θα είναι λίγο…
Ετοιμάσου για δυνατό Photo Story!
Μια ανάσα απ’ τον Βόλο (11 χιλιόμετρα).
Δίπλα ακριβώς στην Πορταριά (2,5 χιλιόμετρα) .
Χοντρικά ένα 4ωρο από την Αθήνα, κάτι λιγότερο από 3ώρο από τη Θεσσαλονίκη, ένα 25λεπτο από το Χιονοδρομικό του Πηλίου.
Και μέσα σ’ ελάχιστα λεπτά αντικρίζεις τη μαγεία, σκαρφαλωμένη στην κατάφυτη πλαγιά του Πηλίου.
Κοίτα πως είναι χτισμένη η Μακρινίτσα, πως απλώνεται πάνω στο βουνό. Το πιο πάνω σπίτι του χωριού έχει υψομετρική διαφορά 400 μέτρων από εκείνο πιο χαμηλά(!!!).
Εκκλησιές, γεφύρια, καλντερίμια, παραδοσιακή πηλιορείτικη αρχιτεκτονική και μια αρχοντικά αναλλοίωτη στα χρόνια.
Αφήνουμε το αυτοκίνητο στο parking και τα πρώτα που σε καλωσορίζουν είναι τα αμέτρητα μαγαζάκια, με local προϊόντα και αναμνηστικά (θα βρεις από κλασσικά τουριστικά αντικείμενα μέχρι τοπικούς θησαυρούς!). Μπες στα μαγαζιά, δώσε χρόνο, όλοι είναι ευγενέστατοι (ε, ξέρουν από τουρισμό και φιλοξενία σ’ αυτά τα μέρη…).
By the way, από τη Βοτανοθήκη πήραμε εκπληκτικά πράγματα : τα ζυμαρικά και τα λικέρ ήταν άλλου επιπέδου (το κριθαράκι με πιπεριές φλωρίνης, οι πικάντικες χυλοπίτες και το λικέρ κάστανο “έγραψαν”)!
Ο δρόμος σε βγάζει στην περίφημη Κεντρική Πλατεία της Μακρινίτσας.
Εδώ τα χάνεις απ’ την ομορφιά.
Εδώ κυριαρχούν τα πλατάνια, που αγκαλιάζουν τις πέτρινες στέγες, τα εστιατόρια και τα καφέ.
Πήγαινε στην άκρη, σε παρακαλώ, δίπλα από τα τραπεζάκια και δες αυτήν την ασύλληπτη τη θέα.
Απόλαυσέ το!
Στην Πλατεία ο Ναός του Αϊ-Γιάννη του 19ου αιώνα και δίπλα ακριβώς η μαρμάρινη κρήνη με της λεοντοκεφαλές και το “αθάνατο νερό”.
Ακριβώς από πίσω θα βρεις το διάσημο καφενείο “Θεόφιλος”.
Σ’ αυτό το μικροσκοπικό στέκι, με τα ελάχιστα τραπεζάκια, βρίσκεται ένα ακόμα διαμάντι της Μακρινίτσας:
η μεγάλη τοιχογραφία του σπουδαίου Θεόφιλου (Θεόφιλος Χατζημιχαήλ 1870-1934)
Είναι πάντοτε συγκινητική η διαπίστωση πως αυτή η τεράστια προσωπικότητα, πρόσφερε την τέχνη του κυριολεκτικώς για ένα πιάτο φαϊ (η τοιχογραφία είναι του 1910-11).
Ακολούθησε το καλντερίμι μπροστά από τα καφενείο κι απόλαυσε τις πάνω γειτονιές του χωριού.
Πρόσεξε τις πέτρες που προεξέχουν.
Ήταν μαεστρικά τοποθετημένες για να προφυλάσσουν ζώα και ανθρώπους όταν γλιστρούσε το μονοπάτι στις βροχερές μέρες.
Εδώ γυρίστηκε στα τέλη των 60s η ταινία “Η Δασκάλα με τα Χρυσά Μαλλιά”, με την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ.
Ακόμα και σήμερα, θα βρεις στον δρόμο, αναφορές στη διάσημη ταινία.
Εμείς συνεχίζουμε το Road Trip μας στο Πήλιο.
Μας περιμένουν Μηλιές (ε, ναι θα πάρουμε και το τρενάκι του Πηλίου), Βυζίτσα, Πινακάτες, Άγιος Γεώργιος και φυσικά Άγιος Λαυρέντιος (αυτό το εκπληκτικό χωριό είναι η βάση μας, εδώ βρίσκεται το ξενοδοχείο μας). Λέμε να πάμε – ξανά – και στην αγαπημένη μας Ζαγορά, να πάρουμε κανά μήλο!
P.S. Στη Μακρινίτσα φάγαμε πολύ νόστιμα πιάτα στο Κάρδαμο – το spot κι η θέα το απογειώνουν.
Μακρινίτσα
