Έχουμε πάρει σερί τα εντυπωσιακά χωριά, το ένα μετά το άλλο
(από 5 έως 7 λεπτά η απόσταση ανάμεσα σε κάθε χωριό) :
Mηλιές ( εδώ φτάσαμε με τον “Μουτζούρη”), Βυζίτσα, Πινακάτες και τώρα… Άγιος Γεώργιος!
Σπανίως γυρνάμε την πλάτη σε ταβέρνα, αλλά το κάνουμε για τη φωτογραφία...Ασύλληπτη ομορφιά!
Το χωριό είναι πνιγμένο μέσα σε οργιώδη βλάστηση από οξιές, καστανιές, πλατάνια, μηλιές και κερασιές.
Ο Άγιος Γεώργιος Νηλείας είναι το πιο ψηλό (680 μέτρα) και το πιο παλιό κεφαλοχώρι του Πηλίου.
Χτισμένο αμφιθεατρικά, ανάμεσα σε δύο ράχες, έχει μια θέα προς τον Παγασητικό, που είναι πραγματικά συγκλονιστική.
Λες να μείνουμε εδώ για πάντα; 
Φημισμένες κρυστάλλινες πηγές, τρεχούμενα νερά, μερικές από τις ωραιότερες πεζοπορικές διαδρομές – ακολουθώντας τα μονοπάτια του χωριού.
Και φυσικά μια πλατεία – κόσμημα.
Εδώ αξίζει να ζήσεις τη δύση του ήλιου.
Αδειάζει ο νους και γαληνεύει η φλύαρη σκέψη σου.
Ο Άγιος Γεώργιος κουβαλά μεγάλη πνευματική κληρονομιά.
Εδώ θα βρεις και το Μουσείο του γλύπτη Νικόλα – το χωριό ήταν η γενέτειρά του (Νικόλαος Παυλόπουλος 1909 – 1990)
P.S. Μέσα σ’ ένα μισάωρο έχουμε επιστρέψει στον Άγιο Λαυρέντιο, εδώ που βρίσκεται το ξενοδοχείο μας. Και πάμε κατευθείαν στον Λωτό για φαγητό!
Αγ. Γεώργιος Νηλείας
