Είναι κάτι σαν ιεροτελεστία.
Φτάνεις στα Τρίκαλα.
Βολτάρεις στην πανέμορφη πόλη,
περνάς από τον Μύλο των Ξωτικών –
και ξεθεωμένος, στα 50 μέτρα από τον Μύλο, πας ν’ ανακτήσεις αμέσως τις όποιες θερμίδες έχασες – έτσι, για να κρατήσουμε και τις ισορροπίες του σύμπαντος.
Και γι’ αυτό θα βρεθείς στο αυθεντικό και αναπαλαιωμένο Χάνι του 1918!
Μιλάμε για γεύσεις, όχι αστεία!
Όλοι οι locals – όταν κάναμε την έρευνά μας για το ταξίδι – μας μίλησαν για το Χάνι. Προφανώς και δεν ήταν τυχαίο.
Παραδοσιακή ταβέρνα, αλλά όπως τη θέλεις το 2020.
Σταχυολογούμε:
Δροσερή Σαλάτα «Χάνι» (χορταστική σαν κυρίως πιάτο), σπιτική τυροκαυτερή (κι όχι… τυρογλυκιά, όπως λέει ο φίλος μας ο Χάρης, όταν η τυροκαυτερή δεν είναι… καυτερή) και θεσπέσιοι χορτοκεφτέδες.
Εδώ δεν έχει πλατό με τυριά. Έχει πλατό/ποικιλία σαγανάκια! Έπος!
(-Τι να διαλέξω..; Ας τα παραγγείλω όλα!)
Αν είσαι του παραδοσιακού μαμαδίστικου φαγητού, σου εύχομαι πραγματικά να προλάβεις το πρόβειο πρασοσέλινο!
Έδωσε τα ρέστα του ο μάγειρας (και ο εξαιρετικός σερβιτόρος, που μου το πρότεινε).
Η τηγανιά κοτόπουλο και τα σουβλάκια χοιρινό και κοτόπουλο είναι το κάτι άλλο – δεν είναι οι κλασσικές περιπτώσεις που ξέρεις.
Έργα Τέχνης (όχι τα...μοντέλα. Τα πιάτα). Πάρε και γλυκό! Έτσι, για ν’ ακουστεί το μπαμ!
Εμείς είμαστε, σκάσαμε!
Άψογο, γρήγορο σέρβις – κι ας γινόταν ο χαμός Κυριακή μεσημέρι.
Άψογες και οι τουαλέτες του χώρου (ναι, αυτό λέει πολλά για ένα εστιατόριο, πίστεψέ με).
Κάνε οπωσδήποτε κράτηση, πριν πας.
Οι τύποι δεν παίζονται! P.S. Μαζέψαμε ενέργεια, γιατί η συνέχεια έχει μαγική εκδρομή στην Ελάτη και στο Περτούλι.
Πύλης 2, Τρίκαλα 421 31
